Sözler 3

Bir göze bir gönüle koskoca alem sığar da, şu büyük enginlikte kendimizi hapsederiz kendimize hep boşu boşuna, neyiz ki biz, bir benlikten bile geçmemekteyiz, yazık... 

Bilal Yavuz 

Sözler 2

Allah aşkıyla alemlere bakan arifin şahid olduğu her olgu ilimdir.

Bilal Yavuz 

Sözler 1

Adalet aklın, ahlak kalbin secdesidir.

Bilal Yavuz 

KIYAMET MARŞI

Dinimiz, devletimiz ve milletimiz İslam

Yurdumuz, ocağımız, selametimiz iman

Mazimiz, ikbalimiz, töremizdir vurulan

Gel merhem ol kanayan kardeşliğimize can

Akif'in, Sezai'nin, Seyyid'in hizasından

Said'in fezasından, Bilal'in kozasından

Ta asırları aşan bir çağrıdır bu yanan

Roma'nın, Vatikan'ın, kahrın bağrına saplan

Siyon küfrün boynunda bir sayha ol urgandan

Sırtlan meşalemizi, sevda ol tüt dağlardan

Dalgalan nur kevsere kadar dinme dalgalan

Mahşeri kıyamet ol zulmün canında kopan

Gel merhem ol kanayan kardeşliğimize can

Mazimiz, ikbalimiz, töremizdir vurulan

Yurdumuz, ocağımız, selametimiz iman

Dinimiz, devletimiz, milletimizdir İslam

UZUN ÇAĞRI

Açıların hacimlerle ahenkli dansında

Gözler şiirler gibi dökülür birbirine

Dilsiz dervişler sarar yorgun sokaklarını 

Yaraya merhem gibi 

Toprağa yağmur gibi

Ezanlar dalgalanır yüreklerin göğünde

Zikir ehli canlarda ilahi sırrın hasadı

Bir nazar eyle ruhumuza çiçeklensin ey

Uçsuz denizler bile 

Kevser'ine hasretlik 

Işıklarda uçuşan külümüze bir nefes

Bir gülüş ver sahralar bahçelere dönüşsün

GÖÇ MEVSİMİ

Balkonda sararan yapraklara bakıyordu

Her yıl usanmadan dirilen ihtiyar ağaçta

Çocukluğunun suçsuz ormanları saklıydı

Yağmurla öpüşen çimlerin burcusu hava

Dalgıç ruh hicret etmiş mazinin en dibine

Renklerini kaybetmekmiş olmanın bedeli

Büyüdükçe hasret kalmak masumiyetine

O bütün ahbap hisler şimdi birer yabancı

Çocuklara merhametle bakan yaşlı gözler

Felç olmuş sezgilerin tarifsiz hüznü meğer

Asırlardır yaşanmayan bir saray hatıralar

Anılar masallarla karışmış durmuş iç içe

Dön bak ne kaldı yorgun kalbinden geriye

Günbatımı sızar eşyaların antik örtüsüne

Ve tozların dansı başlar akşamın şerefine

Bu kez senin için doğar gece ürkme sakın

Göç mevsimidir, tadını çıkar kaçınılmazın

Sarıl ayçiçeğine, tenha güllere, kefenin gibi

Saçlarında rüzgarlar, alnında serin terinle

Vefalı sessizliklerin sakin çığlıklarını dinle

Elveda savaşlara, kinlere, kibirlere elveda

Elveda bütün kötülüklere, elveda karanlık

Elveda bebeklerin yakıldığı vahşi küremiz

Elveda evrenin cehennem bahçesi elveda

Ecel kurtuluş bize, ah ölüm, ne özel veda

SEVDAMIZ DİYARBAKIR

Onurlu hayatların şehrinde geçti ömrüm

Bazalt avlularda kadim çocukluğum

Nabzımda asırları yontan Dicle serinliği

Sesimde zorlu zamanların buruk hatırası

Gönlümün çağıltısı dolaşmış her karışını

O bütün saflığı, berraklığı, ahengiyle

Bizi aşkın varlığına hepten iman eyleten

Sırlarım surlarına karışmış aziz kentim

 

Sevdamız, Diyarbakır, mükellef evimiz

Ocağında binbir çile harlanan irfanıyla

Bir şehir ki en güzel öğretmeni gönlümün

Bir şehir ki insanı kendiyle barıştıran vefa

Ey barışın, anlayışın, haysiyetin başkenti

Kıyamete dek kardeş kıl yiğit evlatlarını

Sen ki hep iyiliğe hep doğruluğa layıksın

Tarihin yüreğinde çağıldar sessizliğin

 

Süleyman Tepesinde peygamber rüzgarları

Hep okşadı yıllarca yetim başlarımızı

Yorgun bakışlarımda dağlarının özlemi var

Sevdamız, Diyarbakır, heybetli yoldaşımız

Peygamberler dağının gölgesinde yeşermiş

Baraj çocukları kadar sevinçlidir kederim

Çünkü hep sende yaşadım ve bir gün ey

İnşallah o merdane bağrına gömüleceğim

 

Tarihin yüreğinde çağıldar sessizliğin

Sen ki hep iyiliğe hep doğruluğa layıksın

Kıyamete dek kardeş kıl yiğit evlatlarını

Ey barışın, anlayışın, haysiyetin başkenti

Bir şehir ki insanı kendiyle barıştıran vefa

Bir şehir ki en güzel öğretmeni gönlümün

Ocağında binbir çile harlanan irfanıyla

Sevdamız, Diyarbakır, mükellef evimiz

 

KALENDER

beden toprağında can rüzgarı kalbin

eser durur cezbeyle deryalar dibinde

surlaşan serler kuşatır mana bahçeni

mest dergahı göğsünde yeşerir neyler

meyler sarar havayı esrarın ahengiyle

cisimler ve evrenler ötesinde o soluk

ciğer hasret yürek hasret sevda hasret

nefesler nefesi sırra hasret bile hasret

usturlab edalarda aşkın düğünü başlar

ölümler doğumlardır mavera güllerine

 

VİSAL

nağmeler raks eder göğünde vecid

göğünde nur bahçesi yıldızlar hayran

semah eyler gönüller can meclisinde

taşar kadehlerden sonsuz ummanı aşkın

çığrışır ıssız sessizler o derin çığlığı

toplanır adını ömrüne kazıyan ruhlar

vefanın görkeminde ulu dağlar yeşerir

rızanın bengi firdevsi sarar her yanı

aşıklar mahşerinde görklü visal salınır

çileler bâdema gülümseten anılardır

ARAF

Adem’in tevbesi mi bükük boyunlarımız

Ahlarız meyler gibi rüzgarın hırçın yurdunda

Elde can, dilde canan, vurulduk en derinden

Su içtikçe susarız, meded, su içtikçe susarız

Ömürlük kırılışın hep yankısını derleriz

Bir Zülkarneyn asası gerek çağa bir de set

Vahşetlerin çiğnediği dünyamıza bir seda

Saz yangın, mızrap yangın, nükte yangın

Tutuşmuş bahtın harap güllerin bahçesinde

Etten kafeslerimiz, duvarlarımız şehvet

Dehşetli yarınların hep sureti siretimizde

Kalbimiz sırat olmuş kayıp yörüngemize

Bize bir İsa gerek Rabbim bize bir İsa 

Dinmeyen, yılmayan, savrulmayan bir asa

Sararmışız, solmuşuz, dağılmışız, mahcubuz

Topla bizi Sahibimiz, yeşert bizi Şahımız

Ağların dağlarında kendimize hapsolmuşuz

Buldur bizi bize ey şanı sonsuz Sultanımız

Bitmek bilmez içimizde Nuh tufanları dindir

Bir soluk ver daralan nefeslerimize ey Hu

Bir şule ver ki çorak közümüz agah olsun

Bilal Yavuz

BOTAN

Namusun namlusunda göverdiler

Eşit paylaşmanın lezzetine vurgun

Onurlu partizanlar

Bir ceylansı düşe beraber inandılar

Kahpeliğe secde eden engereklerden

Zamazingo puştlardan

Kaşkaval kümelerin 

Pazarından, mezarından ırakta

Kalemle, sahneyle, sazla, aşkla, silahla

Dik durmanın kitabını yazdılar

Bilekleri Yılmaz

Yürekleri Kaya

Vicdanları Arif

İdrakleri Sezai

Bir ceylansı düşe beraber aldandılar

Canlarında azmin ve sabrın fişengi

Kana kana içtiler sevgiliyi

Sevdayla, düşle, umutla

Yeşerdikçe yeşerttiler erliği

Susarcasına susmadılar

Tetikte şarjörün mahiri

Alanlarda kavgasının çakırpençesi

Mermisi mavzerinde 

Çıldırasıya tenha

Yiğitler dökülür dağların sırtlarına

İşte Ömer, diğeri Che

Biri Ali, Castro öteki

Kapital imansızın çöktüler gırtlağına

Civanmert, cengaver

Sıkılmış yumruklarla 

Özgürlüğün marşlarını dinlettiler

Tanklara, füzelere kurşunlarıyla

Cesaretin cesaretiydiler

İhtilalcilerin bir mezarı bile yok tarihte

Onlarsa tarihin haysiyeti

Haysiyetin tarihi oldular

RONAHİ

Eflâtun karanfiller verir Aras 

Hıncahınç yaşamak

Gürbüz kızanlarına

Körpe tomurcuklar salınır ekinde

Cehennem göğüslerde asi boran

Ciğerde iştiyak, çıldırasıya 

Çatlıyor kısrağın

Kanıyor heyben

Kanıyor dudakları dikenli demirin

Sevdaya set çekmiş saygın çıyanlar

Kurulmuş vadilerine haramî

Görmemiş tarih böyle hayınlık

Böyle maval aynazı

Çekirge utanır istilasından

Tendürek dağına sor yüceltileri

Kato’ya, Cudi’ye, Karacadağ’a

Harnupların irkinç hışırtısı

Götürür hülyanı gidebildiği cana

Çığlığın, akçakavaklar 

Çığlığın seyelan, külhani

Bin yıllık asırlardan mahzun miras 

Fütursuz, ajitatör, Terme ormanı

Umular figanında yeşerir

Ronahi, yuvasıdır leylimin

Barışın bağını, bahçesini büyütür

82 burç, 82 destan

Dayanmış içerden onca yıkıma

Şarkın bülbülü şavkır Dicle’yi

Şavkın, en karanlık yerimi okşar

Türküsü başlar söylenemezlerin

Kuyumuz yurt olanda

Gözlerinin, gözlerinin nağmesi gelir

Uzaktan, en uzaktan

Ben sana Diyarbekir

Sen bana masum Dersim

LEYLAN

Ilgım ılgım açar yediverenler

Ambarlarda yeşerir hamal fidan

Görsen her biri bir filinta

Pahabiçilemezdir burada alınteri

Helal ekmeğin verdiği memnuniyet

Emeğin kitabı, işhanlarında yazılır

Komşuluk destandır antik katlarda

Seni namusluca sevmeyi

İlkin buralarda öğrendim

Şırfıntılar sokağında tütün emekçisi

Avuçlar bilirim, ihtiyar, nasırlı

Memleketim gibi ak alınları vardır

Sen hep o küçeden gelirdin canıma

Eserdi terütaze hivbanu nefesin

Arzuhalcim, kadife karanfilim

Daya endamını santimantal bağrıma

Daya da dinle, çaylardan su içer gibi

Can feryad, can figan, can yangın yeri

Bayramlar, matemlere sapmış

Namlu yürek, aşka, sevdaya kıvrılmış

Nasıl, nasıl sevmişem bir sevebilsen

Anlarsın zehir zıkkım geceleri

Anlarsın, netameli oyundur, heba

Vurulur denizin, ırmaklarınca

Kaç dağdır aşılmaz olumuş içim

İçin için tüter kuyumda bir yara

Birden hüzünlenir bütün avlular

Cümle vadilerde zılgıtın kopar

Derin mutsuzluğun türküsüdür

Eser, eser korkunç albenin

Çekilir sürgüler demir koyaklara

Çekilir hayalimden asi bakışın

Gömülürüm kendime bir başına 

Tek başına hırgür sensizliğim

Leylanım, nupelda pervinim

HİVDA

Kül yutmaz kevaşeler hanında

Hancıyı vurmuş gibi yürek

Şimdi unutulmuş bir marştadır

Mavzerlerde mermiler hazan

Bir umuttur alnımızın çatında

Sevdalanmış sedanda salıncaklar

Ay ışığı kokar derin kuyuların 

Gül Hivda… Gülşen Hivda…

Sen bende hür, ben sende parya

Ve keşmekeş; yaralar yaralarda 

Babaçkolar rıhtımında bir mavi rüzgar

Aparıyor gönlünü çılgın enginlere

Bozuk çalsa da bozum havamız leyley

Çarkına tükürmüşüz bir kere 

Kayarto kopillerin, dalkavuk hırboların

Ne çiçektir biliriz

Kokoz kokorozlar da

Vardakostalar zamazingo 

Voliyi vurmuş godoş hırtapozlar kanişi

Hey gidi erlik hey şimdi şinanay 

Zartayı çekmiş yiğitler

Mıshıtçı gebeşlerin melun insicamında

Sigortası atmış janti yürekler

Bilenmiş zırzoplara 

Puskun, kıvam bekler

Ranzam, zulam, soluk resmin

Saplanır soluğuma 

Can Hivda… Canan Hivda…

İşte böyle yazıyorum canına

Hatıran mermidir damarımda

Dışarda çılgın bir bahar

İçerde hep kış mevsimi

SEVDE

Çifte dikiş gider sabanlar

Fersiz toprağın koynu

Fersiz, yetim, analar

Kuş uçan, kervan geçen

Bostanlar ölgün şimdi

Ölgün Dicle denizi

Ve çakırkeyif buğdaylar

Kahyalar körkandil çeper

Mösyölerde bir kültür 

Nankör çıyanlık

Kepenekler mahzun

Bağlamalar öksüz

Kalleşlik mazinin töresine 

Şimdi âdet diye bellenen

Hicapsız ikirciklik

Heybesiz bulvarlarda

Cartalı haybeciler salınır

Dümenci dubaralar

Ertekeden nümayiş

İmam kayığındayız sürgit

Façalar çiğnedik muttasıl

Erce, âdil, hilesiz

Bundandır kavlimizden kaçışı 

Geçmişi tam kınalı

Piyazcı sendikalar

Kaparoz puştlarının

Çifte dikiş gider sabanlar

Cana bir çınar gerek

Yüreğin, yüreğin gibi serin

Derin kuyular içim

Mars olmuş, dumanaltı

Kaybolmuşam, gel artık

“Karışsın köz yaşlarımız

Karışsın, yeşil…”

ROZA

Yoldular, soydular, kırıştılar

İnsanı insanla yıktılar

Aşna fişne iskandiller ağında

Bıçkınları puluçlarla oydular

Adındır, dudağımda asırlık

Esrarına amade yalım

Adındır, terk etmez, sıddık

Vurur yumruğunu

Sadrıma sadrıma

Hücremin başkenti suskunluğun

Gözlerin, yalın kılınç

Gözlerin ıssız, kallavi

Bir benim şimdi

Firari sensizliğin belasında

Bir benim tütsülü

Voltalı ahrazlığa

Şimdi yürek yorgun

Virane, ıssız

Ansızın yaşlanmış bir gecede

Yaşlanmış canına kadar

Orostopolluk

Sırtlanca, sefil

Yığınların tenhasında savrulmuş

Yırtılmış bir hecede

Kursağıma avazın gelmiş

Sevmişem, şahidim dağlar

Sevmişem Allah’ına kadar

Ölünceye dek değil

Ölümden sonra da

Yeşerinceye değin

Tutuşan ellerimiz

Seni yangın bağrımın

Avlusuna gömmüşem

Özlü Sözler 4

PENÂH

Risâlet göklerinin şemsi

Riyaset tarihinin başkenti

Senin senalar kokan

O mübarek gönlündü

Adaletinden selamet

Cesaretinden nezaket taşardı

İraden doruklar kadar

Merhametin âlemler aşardı

Fârân dağlarında bir Gül

Uğruna gülistanlar feda

Cömertler cömerdi ellerin

Şifalar nehriydi alınlara

Öyle bir merhaba eylemiş ki 

Hayatın ömürlere

Sonsuzluk düşleri zât-ı âlinle

Yârenlik hayalleri

Penâhımızsın ulu önder

Karanlık kuyularda hilalimiz

Işığın içindeki rehberimizsin

Nur dolar baktığın yer

Biz dünyaya bulanmış

Sevenlerini çek çıkar

Devranın batağından

Canın canımıza Hira

MEVLÎD

Doğ ruhumuza Efendim

Saraylar çökertelim

Kurutalım kötülüğün gölünü

Çorak canları tufan bassın

Küfrün ateşi sönsün

Dünya ravzana dönsün

Doğ ruhumuza Efendim

Ebvâ’da gül mevsimi

Çözsün dilsiz cevheri

Mübarek validenin

Mahzun kemiklerine bile

Göz koyanlar kahrolsun

Doğ ruhumuza Efendim

Badiye yaylamızda feyiz

Sahralar vahalarla çağlasın

Hayalinle donansın cihan

Mefkûrenle dirilsin naaşlar

Naatlar serden geçsin

Doğ ruhumuza Efendim

Doğ da imana boya

Zamane Kureyşleri

Doğ ruhumuza Efendimiz

İki cihan serverimiz

Doğ ki ölsün yasımız

ÇAĞRI

Şu cihan çöllerinde

Muazzez deryana hasret

Bin sessizlikle yıkanmış

Kurak bir ırmak sesim

Ağlar, çağlar, dağlar ey

Rikkatinin zarafeti dahi

Kırk korku salmış hasmına

Tevazunda heybet dağları

Nadide görkeminde

Rahmetin kâinatı saklıydı

Firkatin tamusunda

Sensizlikten eriyen

Figan peteklerine

Her gün bir hüzün yılı

Canımız ağrıyor ey

Mahcupların Efendisi

Masumların Efendisi

Mazlumların Efendisi

Öksüzlerin Efendisi

Issızların Efendisi

Efendim, Efendimiz

Sözlerin tesellimiz

Seni görmeden gördük

Seni duymadan duyduk

Bağrına bizi de bas

BEJNA

Gözlerin savruk bozkırlar

Gözlerin hoyrat, afacan

Sevimli taraçalar koylarda

Kalyonlar kanyonlarda

Herkesten sakladığım

Künyeni sayıklar

Gözlerin, gözlerin jiyan

Perçemin pençeler canı

Perçemin dehşet, zalim, amansız

Çitlembikler taç olmuş saçlarına

Cimcime sekseklerin

Otağıma volkandır

Rengin nasıl da ateş Bejna

Teninde nehirler ve başaklar

Gülüşün nasıl da mermi

Nasıl da hançer bakışın

Vefalı rüzgarlara vasiyetimdir

Kurutunca yokluğun

Beni simana gömsünler

Fezan; behişt, benefşe

Fezan saflık, insaniyet

Sen bana gürül gürül memleket

Ben sana hep gurbet kalmışım

Biz bizde Amed

Biz bizken masumiyet

Biz bizsiz esaret

O gün sen de anlarsın

KAMER

Birlik aktarında ne burcular vardır ne burcular.
Sürgülenmiş, geçmiş yürek yüreğe; 
aşktan baygın rayihalar, ıtırlar…
Teklik semaverinde fokurdar güzelliğin görgüsü.
Buhurdanlar çağıldar buruk koylarda.

İşte nezaketin zarafeti, Sevgilimiz…
Nasıl da salınır incelikler deryasında, nasıl!
Hasretiyle kavrulmuş gönüller meclisimiz;
nasıl da kıvranıyor ateşin firdevsinde, nasıl!
Can feryad, can figan, can yangın yeri.

Kainatın kalbi aşkınla coşar durur,
çalkalanır gök deryası, susar şemsler tekkesi.
Taşar zahirler ardından görklü ehad denizi,
taşar da deşer ruh dağını dağlaya dağdağa...
Vur mızrabı canın canına, mühürle ey.

Sırların sırrında belirmiş aşkın karası…
Gömülmüş susuzluğun göğsüne uçsuz umman,
ins aynalarının hirasında bu aynasızlık da ne?
Bu mahşeri ıssızlık kalbe nerden musallat…
Gel dindir gecemizi, ölsün sessizliğimiz.

DİRENİŞ

Ufuklardan bir ses gelir

Gül yaprakları kımıldar

Ben şimdi burada

Ateşten gömlekler düğümlenir

Bir sevda yağmurunda

Düşlerim ıslanır ve saçlarım

Dalgalanır direniş rüzgarında

Silahlar feryat eder

Zalim ellerde

Tanklar, bombalar ve her şey

Boyun eğmiştir Hakk'a

Kuşlar teselli eder

Ümit gözlü çocukları

Ve konar hüzünle

Balkonlarından balkonlarımıza

Her yerde kuş sesi 
Fakat insanlık

Dinlemiyor gibi artık

Barış türküleri kuşlardan

Bir de damarımdan gelir

Damarlarda dolaşan ses

Nefese karşı nefes

Hayat kumarlarında

Yakınlardan bir 'ölü' gelir

Adı vicdan

Vicdansızda kaybolan

Ve biz şimdi çilekeş

Sömürülmüş bir çağda

Kan emicilere direnişimiz

Haydi... Vakit geçiyor...

Yankılansın uydulardan

Duyulsun fezâda o söz...

Özlü Sözler 3