2) Kalbinle aklettikçe, aklın kalbileşecek! Aklınla kalbet...
3) Kalbin aklı vicdandır.
Aklın kalbiyse adalettir.
4) Aklın değmediği duygu körelir. Kalbin değmediği düşünce taşlaşır.
5) Kalbi olmayan akıl zalimleşir, aklı olmayan kalb ise aldanır. Cahile kanan gafildir.
6) İnsan; aklıyla yükselir, kalbiyle yücelir. Cenâb-ı Hakk hazretlerinin hakikat yolunda kanatlanmak gerekir.
7) Akıl gerçeğin kapısını aralar, kalb ise o kapıdan nasıl geçileceğini gösterir.
8) Aklın sesi uzaklardan bile gelir ama kalbin sesi hep derinden daha derinden... Kalb, Allah'a yaklaştıkça, dünya küçülür.
9) Kalbin aklı iyileştirir, aklın kalbi güzelleştirir. Kendini öven eksiklerini gizler; kendini bilen eksiklerini görür.
10) Aklın inceliği keskinleştirir, kalbin inceliğiyse berraklaştırır. Passız keskin bir kılınç ol sevdayla aşkla...
12) Akıl zamanla olgunlaşır, kalbin olgunluğuysa bazı zaman çocuklukta başlar. Nice yiğidin yaşken merhametli oluşu en güzel örnektir.
13) Akıl susunca hata başlar ama kalb susunca yalnızlık başlar. En ağır yük söylenmemiş pişmanlıklardır. İnsan en çok kimse görmezken yaptığı seçimdir.
14) Akıl kalbi enginleştirir, kalbin aklı derinleştirir. İnsan aynaya yüzünü gösterir; yalnızlığa ise ruhunu...
15) Aklın kalbi, kalbin aklıyla tutuşunca insan kandilleşir. Işığı gel birde yananlara sor!
16) İnsan, aklıyla dünyayı tanır; kalbiyle kendini tanır. Kalbin derinliği arttıkça söz azalır, mana çoğalır.
17) En uzun yol, insanın aklından kalbine olan yolculuğudur. Aklın çözemediği bazı düğümleri, kalbin samimiyeti çözer.
18) Kendini bilen birçok sorudan kurtulur. Rabbini bilen ise birçok korkudan... Gerçek cesurlara ne mutlu!
19) Kalbinin aklıyla, aklının kalbini dizginle! Kendine hakim olan, dünyaya hakim olandan daha güçlüdür!
